De kroegbazen juichen, want wielrenner Niels van Ekeren bedwingt honderd keer de Amerongse Berg


Voor de honderdste keer bereikt Niels van Ekeren zaterdagmiddag om vijf uur de top van de Amerongse Berg. Handen omhoog, bloemen, juichende kroegbazen uit Wijk bij Duurstede. Een spandoek ‘Niels bedankt’.

Honderd keer reed hij de bekendste berg van Midden-Nederland op en af om de noodlijdende horecaondernemers van Wijk bij Duurstede te steunen. Hij wist dat het stoempen zou worden. ,,Maar zo zwaar had ik niet verwacht dat het zou worden’’, zegt de twintigjarige semiprofwielrenner. ,,De eerste zeventig keer vloog ik naar boven. Sneller dan gepland. Maar de laatste dertig klimmetjes waren een slijtageslag. Stoppen is echt niet bij me opgekomen. Ik wilde het per se halen. Fantastisch zoals mijn vrienden, wielrenner Lennard Hofstede van Team Jumbo-Visma, en mijn trainer me erdoorheen gesleept hebben.’’

Monsterrit
Om kwart voor acht begint Niels aan zijn monsterrit van 252 kilometer met 5500 hoogtemeters. Dat is te vergelijken met bijna zes keer de Alpe d’Huez op. Zijn schema kan al snel de prullenbak in. Hij rijdt het aan flarden. ,,Het was genieten. Ik weet echt niet hoeveel recreatieve fietsers ik ingehaald heb.” Na tien klimmetjes pauzeert hij een paar minuten voor reepjes, een bidon, gelletjes.

Als hij dik over de helft is, werkt hij een bord pasta naar binnen om hongerklop te vermijden. Eerst bedient zijn vader het bord met het aantal voltooide klimmen, later doet Kees Coenen van café-restaurant Het Pakhuis dat. Als Kees het bord op 85 zet, weet Carolien Smit van café Ome Ko dat Niels het gaat halen, ook al ziet ze dat hij afziet en op zijn pedalen stampt.

Bed
Een andere teller gaat richting 6000 euro. Dat is de tussenstand van de doneeractie van Niels voor de horecaondernemers. ,,Wie weet’’, zegt Niels, ,,krijgen zij komende week allemaal duizend euro. Kunnen ze goed gebruiken want door de coronacrisis zitten ze al zes weken zonder inkomsten. Weet je wat ik heel mooi vond? In alle vroegte zat er een man op de berg. Hij had in het AD gelezen van dit evenement voor één renner. Uren later was hij er nog. Hij had genoten.’’ Waarna Niels voor de laatste keer afdaalt op weg naar huis. ,,Ja, even rustig peddelen. Een beetje uitrijden. Anders kom ik morgen mijn bed niet uit.’’

AD Wim van Amerongen
9 mei 2020